Orangina en Chemo

- Afgelopen vrijdag ben ik 31 geworden. Een jaar ouder worden voelde nog nooit zo speciaal eigenlijk. De kadootjes waren liever en doordachter dan ooit. Op Facebook waren er niet zo gek veel openbare berichtjes, maar wel dit jaar voor het eerst wel een aantal privé berichten, met felicitaties en sterke-wensen. Ineens vallen dingen mij op. Zo ook de liedjes of wensen voor een jarige job of jet. “Nog vele jaren” of “lang zal je leven”…typisch. Ik hoop op nog heel veel vele jaren, en dat ik nog lang zal leven. Op mijn verlanglijstje dit jaar stond eigenlijk ook maar 1 ding: genezen. Maar dat is helaas nog niet te koop.  Afgelopen donderdag had ik dé MRI, dé MRI waar ik maandag de uitslag van krijg…mijn laatste paar haren vallen spontaan uit van de stress. Ik krijg dan te horen of de chemo - die ik zo intens haat - überhaupt werkt of niet. Met andere woorden: of ik baby Louie mag uitdragen of niet. Of mijn behandelplan hetzelfde blijft of niet. Raar, heb sinds vandaag toch w...

- Ik mis mijn haar. Ik mis het heel erg. Elke dag hou ik mezelf voor de gek, door mijn denkbeeldige lange haar droog te houden onder de douche, of te grijpen als ik onder de kraan een slokje water wil drinken. Ik weet heel goed dat mijn haar weg is. Nee correctie: mijn haar is niet weg. Het is gigantisch uitgedund, maar nog nergens is het echt kaal. Verdorie..mijn haar mist mij ook. Het wil niet weg? Mijn schaduw is een klein rond hoofdje. Ben eigenlijk best heel content met mijn ronde hoofdje, vind het wel een mooie vorm. Heb nog nooit de vorm van mijn hoofd gezien eigenlijk…het was altijd bedekt door een flink pak haar. Mijn flinke pak haar, ik mis het dus. Het is een deel van mijn identiteit. Van mij. De pruiken zijn niet van mij, ze zijn mooi hoor. Maar het haar voelt niet als mijn zachte haar, en het ruikt niet naar mijn haar. Ook kan ik geen grote knot bovenop mijn hoofd maken, zoals ik jarenlang uit de tekenen was. De pruiken zijn niet van mij. Ook al heb ik er flink voor b...

- Eerst een tussenstand: Infuus: 5 MRI: 2 PET: 1 Opnames: 1 Bloedprikken: 5 Echo’s: 9 Ziekenhuizen: 4 Chemo: 2 Vruchtwaterpunctie: 1 Aantal weken zwanger: 19 Er is weer een hoop gebeurd in de tussentijd. Zoals je ziet staat de vruchtwaterpunctie erbij. Vond het nog steeds heel spannend - mijn god, heb nog nooit zulke zweethandjes gehad als toen - maar heb de dagen ervoor tegen mezelf gezegd dat Louie gezond was, en ik dit kon. En dat ik er zin in had. HA…trapte er bijna zelf in, maar goed, het gaf met wel de moed om te zeggen: kom maar op.  Voorafgaand aan de punctie kreeg ik mijn 20-weken echo (bij 18 weken). Niet heel spannend, want dit was al de derde 20-weken echo die we hebben gekregen, maar nu voelde het voor het echie. Louie heeft nog steeds 10 schattige vingers en 10 perfecte teentjes. Die groeien overigens over twee handjes en voetjes even verdeelt. Verder was alles precies zoals het moest zijn. Even sloeg de twijfel toe, maar natuurlijk ‘wi...