Doorgaan naar hoofdcontent

Voor mijn kindje

- Hallo lief klein wondertje.
Vandaag ben je 12 weken en 5 dagen oud. Ik zeg oud, omdat onze dagen weken lijken te duren. Maar eigenlijk ben je nog heel jong. Te jong om nu te kunnen overleven.

Ik hou zo veel van je. Nu al. Of misschien juist nu. Omdat ik weet dat je nooit levend geboren gaat worden. Het doet me zoveel pijn, omdat ik weet dat niet alleen mij maar ook jou zoveel ellende staat te wachten de komende tijd. Nu zit je nog veilig…
Ik probeer jou zo lang mogelijk veilig in mijn buik te houden, maar het is ook dubbel, je hebt mijn leven gered, maar brengt nu ook mijn veiligheid in gevaar. Je maakt alles zo veel moeilijker, net je moeder :) 

Ik heb je nu ‘al’ drie keer gezien op de echo, en een keer je hartje gehoord. Je bestaat echt! Ik droom ook over je, alleen je hebt nog geen gezichtje. De laatste keer zwaaide je naar me, toen ben ik heel veel van je gaan houden. En niet alleen ik, Rick was verkocht toen hij jouw hartslag hoorde. Wij houden van je. Voor altijd.

Ik klink nu best als een complete geschifte, maar jij bent special. Ons wondertje. Zonder jou waren dingen misschien nog veel erger dan dat ze nu zijn. Zonder jou had ik nooit geweten hoe graag ik eigenlijk moeder wil worden. Zonder jou was alles nu zo anders.


Ik ga jou nooit vergeten – hoe graag ik deze ellende ook zou willen vergeten!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Het K-woord

- 14062017 De dag dat de wereld onder mijn voeten vandaan werd getrapt. Ik heb kanker. Baarmoederhalskanker om precies te zijn, geen voorstadium, gewoon dikke vette kanker.  Hoe dan? Waarom ik? Waarom? Hoe ging ik dit aan mijn ouders vertellen? Ohja, en ook 10 weken zwanger - want tenslotte kwam ik in het ziekenhuis terecht na een onverwachte positieve zwangerschapstest.  Mijn kleine wondertje heeft mijn leven gered, en ik zou het zijne of hare redden! 
Leven en dood groeien naast elkaar in mijn lichaam. Het mooiste en meest verschrikkelijke nieuws op dezelfde dag. In het ziekenhuis in Delft liet de arts al snel blijken dat deze zwangerschap de enige zou zijn, en ik het dus maar zou moeten uitzingen met chemo.
Meteen de volgende dag was er een afspraak gemaakt bij het LUMC met dokter Cor. Dokter Cor vertelde mij vrij snel dat dit baby'tje niet het baby'tje is wat ze gingen redden (oh huh?) maar hij en het team van artsen zouden als alle omstandigheden goed zij...
2 reacties
Meer lezen

Mijn make-up routine

- Voorheen bestond mijn make-up routine uit: mascara en Vaseline op mn lippen. En sjoeff de deur uit. Of niet eens de mascara; mijn routine is niet Youtube-tutorial waardig dus. Nu is het een stuk uitgebreider, ik moet elke ochtend mijn gezicht erop schminken namelijk. Ik overdrijf nu, heb nog zeker 10 wimpers op elk oog en nog een vorm wenkbrauw. Maar ik hou niet zo heel erg van veranderingen…en dit is een grote verandering voor mij. Dus ik moet ze tekenen. Wie had dat ooit gedacht. En ik zeur nu niet, echt niet. Ik realiseer me hoe verdomd dankbaar ik moet zijn dat ik dus door goede genen vreselijk goede wenkbrauwen en wimpers heb. En een goede huid, en goede lippen…die zijn er gelukkig nog, en krijgen elke dag hun dagelijkse laagje Vaseline. Een maand geleden heb ik deelgenomen aan het make-up cursus voor vrouwen die aan de chemo zaten, of daar net klaar mee waren. Een cursus om je gezicht te leren schminken. Toen had ik nog best wat wimpers en wenkbrauwhaartjes. Flink uitg...
1 reactie
Meer lezen

Nog vele jaren

- Afgelopen vrijdag ben ik 31 geworden. Een jaar ouder worden voelde nog nooit zo speciaal eigenlijk. De kadootjes waren liever en doordachter dan ooit. Op Facebook waren er niet zo gek veel openbare berichtjes, maar wel dit jaar voor het eerst wel een aantal privé berichten, met felicitaties en sterke-wensen. Ineens vallen dingen mij op. Zo ook de liedjes of wensen voor een jarige job of jet. “Nog vele jaren” of “lang zal je leven”…typisch. Ik hoop op nog heel veel vele jaren, en dat ik nog lang zal leven. Op mijn verlanglijstje dit jaar stond eigenlijk ook maar 1 ding: genezen. Maar dat is helaas nog niet te koop.  Afgelopen donderdag had ik dé MRI, dé MRI waar ik maandag de uitslag van krijg…mijn laatste paar haren vallen spontaan uit van de stress. Ik krijg dan te horen of de chemo - die ik zo intens haat - überhaupt werkt of niet. Met andere woorden: of ik baby Louie mag uitdragen of niet. Of mijn behandelplan hetzelfde blijft of niet. Raar, heb sinds vandaag toch w...
Een reactie posten
Meer lezen